ملاحظه فرمودید که مرحوم محقق اصفهانی اعلی الله مقامه الشریف برای اینکه جواب از این اشکال معروف در صحیحه ثانی زراره را بدهند فرمودند این صغرا: «بأنک کنت علی یقینٍ من طهارتک» بیان برای ذات معذّر یعنی یقین است...

در بحثی که مرحوم محقق اصفهانی اعلی الله مقامه الشریف داشتند اشکالاتی که بر فرمایش ایشان به ذهن می‌رسید را بیان کردیم. عرض کردیم ظاهر روایات این است که آنچه مانعیت دارد نجاست معلومه است، یعنی همان احتمال چهارم از پنج احتمالی که ایشان بیان کرده‌اند

بحث در این است که آیا تعلیلی که در صحیحه ثانیه زراره وارد شده مناسبتی با عدم وجوب اعاده دارد یا خیر؟ در این صحیحه ثانیه سؤال سوم زراره این بود که اگر من گمان کردم به اینکه یک نجاستی اصابه کرده و تفحّص کردم و نجاست را پیدا نکردم و نماز خواندم و بعد از نماز آن نجاست را دیدم...

دیدگاه مرحوم محقق نائینی اعلی الله مقامه الشریف را در چند مرحله توضیح می‌دهیم؛