عرض کردیم یکی از ادله‌ای که برای بطلان بیع مکره است آیه شریفه «...الا أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ ...» است، در مورد این آیه شریفه مکرر بحث کردیم. در مباحث گذشته در این آیه شریفه که آیا این «إلا» و این «استثناء» متصل است یا منقطع؟

عرض کردیم یکی از ادله‌ای که برای بیع مکره ذکر می‌شود و به آن استدلال می‌شود آیه شریفه «إلا أن تکون تجارةً عن تراض» است که فرقی نمی‌کند در اینکه ما استثناء را متصل بدانیم یا منقطع؟‌ آیه دلالت دارد که تجارت باید ناشی از تراضی باشد

دلیل پنجم: یکی از ادله بطلان بیع مکره را حدیث معروف رفع قرار دادند . حدیث را صاحب وسائل، و مرحوم کلینی آوردند...

خلاصه بحث گذشته: عرض کردیم در باب القاء خصوصیت، اگر یک خصوصیتی در کلام امام ذکر شود که این خصوصیّت قبلاً در کلام سائل بوده، اینجا مجال برای القاء خصوصیت هست، یعنی عرف می‌گوید چون سائل این سؤال را مطرح کرده و این خصوصیّت در کلام سائل بوده لذا امام هم این خصوصیت را آورده اما موضوعیّت ندارد...