بحث در روایت محمد بن مسلم است که آیا از روایت استصحاب استفاده می‌شود یا قاعده‌ی یقین. مرحوم شیخ در صدر کلامش فرمود این روایت صریح در اختلاف زمان وصفین است، یعنی زمان تحقّق یقین با زمان تحقّق شک مختلف است و ظهور در وحدت متعلّق دارد...

از جمله روایاتی که برای استصحاب به آن استدلال شده این احادیث حلّیت و طهارت است، «کلّ شیءٍ حلال حتّی تعرف أنّه حرام» یا «کل شیء طاهر حتّی تعلم أنه قذر» یا این حدیث «الماء کله طاهرٌ حتّی تعلم أنه نجس»

بحث در آیات اولیه سوره توبه بود که برخی از نکات این آیات را بیان کردیم و رسیدیم به آیه 5 که فرمود: (فَإِذَا انسَلَخَ الأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُواْ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ).

بحث اخلاقی: طلب علم و فضیلت آن