يكي ديگر از آيات شريفه‌اي كه بر حسب يك احتمال از آياتي است كه دلالت بر عالم برزخ دارد آيه شريفه 125 از سوره مباركه طه است؛ «وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى، قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيراً، قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى»

بحث ما در آيات شريفه 155 و 156 سوره بقره بود.

در بحث گذشته عرض كرديم كه ما مي‌توانيم اين آيه شريفه «وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى» را به عنوان يكي از آياتي كه دلالت بر برزخ دارد استدلال كنيم.

بحث در مورد آیات 155 و 156 از سوره‌ی مبارکه‌ی بقره است
بحث اخلاقي