ومن کتاب له عليه السلام
إلي معاوية
فَاتَّقِ اللهَ فِيَما لَدَيْکَ، وَانْظُرْ في حَقِّهِ عَلَيْکَ، وَارْجِعْ إِلَي مَعْرِفَةِ مَا لاَ تُعْذَرُ بَجَهَالَتِهِ، فَإِنَّ لِلطَّاعَةِ أَعْلاَماً وَاضِحَةً، وَسُبُلاً نَيِّرَةً، وَمَحَجَّةً نَهْجَةً، وَغَايَةً مُطَّلَبَةً، يَرِدُهَا الْأَکْيَاسُ، وَيُخَالِفُهَا الْأَنْکَاسُ، مَنْ نَکَبَ عَنْهَا جَارَ عَنِ الْحَقِّ، وَخَبَطَ فِي التِّيهِ، وَغَيَّرَ اللهُ نِعْمَتَهُ، وَأحَلَّ بِهِ نِقْمَتَهُ. فَنَفْسَکَ نَفْسَکَ! فَقَدْ بَيَّنَ اللهُ لَکَ سَبِيلَکَ، وَحَيْثُ تَنَاهَتْ بِکَ أُمُورُکَ، فَقَدْ أَجْرَيْتَ إِلَي غَايَةِ خُسْرٍ، وَمَحَلَّةِ کُفْرٍ، فَإِنَّ نَفْسَکَ قَدْ أَوْلَجَتْکَ شَرّاً، وَأَقْحَمَتْکَ غَيّاً، وَأَوْرَدَتْکَ الْمَهَالِکَ، وَأَوْعَرَتْ عَلَيْکَ الْمَسَالِکَ.

پند و هشدار به معاويه نسبت به آنچه در اختيار داري از خدا بترس، و در حقوق الهي که بر تو واجب است انديشه کن، و به شناخت چيزي همت کن که در ناآگاهي آن معذور نخواهي بود، همانا اطاعت خدا، نشانه‌هاي آشکار، و راههاي روشن. و راهي ميانه و هميشه گشوده، و پاياني دلپسند دارد که زيرکان به آن راه يابند، و فاسدان از آن به انحراف روند، کسي که از دين سر باز زند، از حق رويگردان‌شده، و در وادي حيرت سرگردان خواهد شد، که خدا نعمت خود را از او گرفته، و بلاهايش را بر او نازل مي‌کند، معاويه اينک به خود آي، و به خود بپرداز! زيرا خداوند راه و سرانجام امور تو را روشن کرده است. اما تو همچنان به سوي زيانکاري، و جايگاه کفرورزي، حرکت مي‌کني، خواسته‌هاي دل تو را به بديها کشانده، و در پرتگاه گمراهي قرار داده است، و تو را در هلاکت انداخته، و راههاي نجات را بر روي تو بسته است.