در بحث گذشته مطلبی را فراموش کردیم عرض کنیم و آن اینکه در مسئله حکومت آنچه را که امام رضوان الله تعالی علیه فرمودند که حاکم و محکوم باید هر دو لفظیین باشد ملاحظه فرمودید که این تمام نیست، اما به نظر ما در بحث حکومت حاکم که می‌خواهد در موضوع دلیل محکوم تصرّف کند،

عرض کردیم مرحوم آخوند قدس سره در بحث حجّیت خبر واحد این آیات ناهیه از عمل به غیر علم را رادع از سیره عقلائیه قائمه بر خبر واحد نمی‌داند و عمده مطلبی که در میان آن سه مطلب در متن کفایه فرمودند این است که دور لازم می‌آید اما در این بحث (یعنی در بحث از سیره بر حجّیت استصحاب) تصریح می‌کنند به اینکه این آیات رادعیّت دارد

بحث در نسبت بین آیات ناهیه از عمل به غیر علم و مطلق سیر عقلائیه در مواردی که بر حجیّت یک راه غیر علمی دلالت دارد بود که دیروز عرض کردم این بحث یک بحث کلّی و مهمی است که در موارد مختلفی در علم اصول مورد تعرّض قرار گرفته و باید بالأخره یک جا منقّح شود که نسبت بین آیات ناهیه...

اشکال دومی که مرحوم آخوند بر این تمسّک به بناء عقلا دارند این است که می‌فرمایند سلّمنا که ما یک بناء تعبدی از عقلا داریم، اگر ما این را بپذیریم (که در اشکال اول در بحث گذشته ملاحظه فرمودید که مرحوم آخوند وجود بناء تعبّدی از عقلا بر عمل طبق حالت سابقه را نپذیرفت)، بناء عقلا نیاز دارد به اینکه شارع ردعی نکرده باشد و در ما نحن فیه رادع وجود دارد و رادع را سه چیز ذکر کردند.