مرحوم آخوند در توضيح دليل دوّم ـ يعنى: صحّت سلب، كه براى مختار خودشان در باب مشتق اقامه كردند ـ مى‌فرمايند: اگر مبدأيى قبلاً با ذاتى متحد بوده و الآن مبدأ از اين ذات منقضى شده است ما مى‌توانيم آن مبدأ را از آن ذات سلب كنيم. در تكميل مى‌فرمايند

آخوند در جواب از اشكال قبل گفتند كه كثرت استعمال مشتقات به لحاظ حال انقضاء است. از اين بيان، اشكال ديگرى بوجود مى‌آيد كه:

منتهى الدرايه گفته است كه مرحوم آخوند با «بالجملة» مى‌خواهد يك خلاصه‌اى از نظرش را بيان كند و ربطى به جوابِ از اشكال دوّم ندارد و در واقع يك خلاصه‌گيرى از جواب اشكال اوّل است.ايشان مى‌فرمايد:

اعمّى‌ها به سه دليل استدلال كردند.