بحث به تفسیری رسید که مرحوم شیخ انصاری(اعلی الله مقامه الشریف) مرحوم نایینی به تبع مرحوم محقق خوانساری در مشارق ارائه دادند و آن اینکه از همین صحیحه ‌اولای زراره استفاده می‌شود که استصحاب در شک در مقتضی جریان ندارد و فقط در شک در رافع جریان دارد

بحث در معنای مقتضی در کلام شیخ انصاری است، شیخ می‌فرماید استصحاب در شک در مقتضی جریان ندارد اما در شک در رافع جریان دارد. کلامی را از مرحوم محقق نائینی و مرحوم محقق خوئی بیان کردیم

بحث در این بود که معنای مقتضی در کلام شیخ که تفصیل بین شک در مقتضی و شک در رافع داده چیست؟ عرض کردیم مرحوم محقق نائینی و به تبع ایشان مرحوم آقای خوئی و دیگران می‌گویند مراد از مقتضی در کلام شیخ یعنی موضوع یا حکمی که در عمود زمان اقتضاء بقاء دارد...

بعد از اینکه معنای شک در مقتضی و شک در رافع روشن شد، در مقام دوم بحث در دلیل بر این تفصیل است. تقسیمی که مرحوم محقق خوانساری ابداع کرده و مرحوم شیخ انصاری، مرحوم نائینی، مرحوم محقق همدانی در حاشیه رسائل پذیرفته اند.