ومن کتاب له عليه السلام
إلي معاوية
فَسُبْحَانَ اللهِ! مَا أَشَدَّ لُزُومَکَ لِلْأَهْوَاءِ الْمُبْتَدَعَةِ، وَالْحَيْرَةِ الْمُتَّبَعَةِ، مَعَ تَضْيِيعِ الْحَقَائِقِ وَاطِّرَاحِ الْوَثَائِقِ، الَّتِي هِيَ لِلَّهِ طِلْبَةٌ، وَعَلَي عِبَادِهِ حُجَّةٌ. فَأَمَّا إِکْثَارُکَ الْحِجَاجَ فِي عُثْمانَ وَقَتَلَتِهِ، فَإِنَّکَ إِنَّمَا نَصَرْتَ عُثْمانَ حَيْثُ کَانَ النَّصْرُ لَکَ، وَخَذَلْتَهُ حَيْثُ کَانَ النَّصْرُ لَهُ، وَالسَّلاَمُ

افشاي ادعاي دروغين معاويه پس خداي را سپاس! معاويه تو چه سخت به هوسهاي بدعتزا، و سرگرداني پايدار، وابسته‌اي؟ حقيقتها را تباه کرده، و پيمانها را شکسته‌اي، پيمانهايي که خواسته خدا و حجت خدا بر بندگان او بود. اما پرگويي تو نسبت به عثمان و کشندگان او را جواب آن است که: تو عثمان را هنگامي ياري دادي که انتظار پيروزي او را داشتي، و آنگاه که ياري تو به سود او بود او را خوار گذاشتي، با درود.