Bismilləhir-Rahmənir-Rahim

Şəbaniyyə münacatı

Mübarək Şəban ayının müstəhəb dualarından biri də “Şəbaniyyə” münacatıdır. Bu münacat həm Əmirəlmöminin imam Əlidən (əleyhissəlam), həm də digər imamlardan nəql olunmuşdur. Münacatın ərəbcə mətni, oxunuşu və tərcüməsini sizə təqdim edirik:

(ardı)

اِلٰهِى اِنْ اَخَذْتَنِى بِجُرْمِى اَخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ، وَ اِنْ اَخَذْتَنِى بِذُنُوبِى اَخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ، وَ اِنْ اَدْخَلْتَنِى النَّارَ اَعْلَمْتُ اَهْلَهَا اَنِّى اُحِبُّکَ. اِلٰهِى اِنْ کَانَ صَغُرَ فِى جَنْبِ طَاعَتِکَ عَمَلِى، فَقَدْ کَبُرَ فِى جَنْبِ رَجَآئِکَ اَمَلِى. اِلٰهِى کَیْفَ اَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِکَ بِالْخَیْبَةِ مَحْرُومًا، وَ قَدْ کَانَ حُسْنُ ظَنِّى بِجُودِکَ اَنْ تَقْلِبَنِى بِالنَّجَاةِ مَرْحُومًا. اِلٰهِى وَ قَدْ اَفْنَیْتُ عُمْرِى فِى شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْکَ، وَ اَبْلَیْتُ شَبَابِى فِى سَکْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْکَ. اِلٰهِى فَلَمْ اَسْتَیْقِظْ اَیَّامَ اغْتِرَارِى بِکَ، وَ رُکُونِى اِلَىٰ سَبِیلِ سَخَطِکَ.

İlahi, əgər cinayətimə görə məni cəzalandırsan, Sənin əvfindən yapışaram; əgər günahıma görə məni cəzalandırsan, Sənin məğfirətindən yapışaram; əgər məni oda daxil etsən, od əhlinə Səni sevdiyimi bildirərəm. İlahi, baxmayaraq ki, mənim əməlim Sənə itaət müqabilində kiçikdir, lakin arzum Sənin kərəminə ümid müqabilində böyükdür. İlahi, Sənin dərgahından necə məhrum geri qayıda bilərəm, bir halda ki, Sənin bəxşişinə xoş güman bəsləyirəm: belə ki, məni rəhmətinə qovuşdurasan və nicat əhlindən edəsən. İlahi, ömrümü Səndən qafil olaraq keçirdim və cavanlığımı Səndən uzaqlıq məstliyi içində fani etdim. İlahi, Sənin kərəminə arxayın olub, Sənin qəzəbin yolunda hərəkət etdiyim günlərdə (qəflət yuxusundan) oyanmadım.

 اِلٰهِى وَ اَنَا عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ، قَائِمٌ بَیْنَ یَدَیْکَ، مُتَوَسِّلٌ بِکَرَمِکَ اِلَیْکَ. اِلٰهِى اَنَا عَبْدٌ اَتَنَصَّلُ اِلَیْکَ مِمَّا کُنْتُ اُوَاجِهُکَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیَائِى مِنْ نَظَرِکَ، وَ اَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْکَ، اِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِکَرَمِکَ. اِلٰهِى لَمْ یَکُنْ لِى حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ اِلَّا فِى وَقْتٍ اَیْقَظْتَنِى لِمَحَبَّتِکَ، وَ کَمَا اَرَدْتَ اَنْ اَکُونَ کُنْتُ، فَشَکَرْتُکَ بِاِدْخَالِى فِى کَرَمِکَ، وَ لِتَطْهِیرِ قَلْبِى مِنْ اَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْکَ. اِلٰهِى اُنْظُرْ اِلَىَّ نَظَرَ مَنْ نَادَیْتَهُ فَاَجَابَکَ، وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِکَ فَاَطَاعَکَ؛ یَا قَرِیبًا لَا یَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ، وَ یَا جَوَادًا لَا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ! اِلٰهِى هَبْ لِى قَلْبًا یُدْنِیهِ مِنْکَ شَوْقُهُ، وَ لِسَانًا یُرْفَعُ اِلَیْکَ صِدْقُهُ، وَ نَظَرًا یُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ.

İlahi, mən Sənin bəndənəm və Sənin bəndənin övladıyam, Sənin qarşında dayanmış və kərəmin vasitəsilə Sənə təvəssül edirəm. İlahi, mən o bəndəyəm ki, Sənin qarşında həyasının azlığına görə (günah işlətdiyi üçün) özünü Sənə tərəf atmışdır və mən Səndən əvf diləyirəm, çünki əvf Sənin kərəminin zinətidir. İlahi, əgər Sən Öz məhəbbətinlə məni oyatmasan, Sənə itaətsizlikdən geri dönməyə mənim bir qüvvəm yoxdur; mən Sənin istədiyin kimi oldum, elə isə, Sənə şükür edirəm ki, məni Öz kərəminə qovuşdurdun və qəflət çirkinliyindən pak etdin. İlahi, mənə o kəsə nəzər qıldığın kimi nəzər qıl ki, Sən o kəsi çağırmısan və o Sənin çağırışına cavab verib, Sən onu köməyə çağırmısan və o Sənə itaət edib; ey Ona arxayın olan kəsdən uzaq olmayan “yaxın” və ey ehsanına ümid bəsləyənə paxıllıq etməyən “səxavətli”! İlahi, mənə elə bir qəlb bəxş et ki, onda olan şövq məni Sənə yaxınlaşdırsın; mənə elə bir dil bəxş et ki, onun doğru danışmağı məni Sənə tərəf yüksəltsin; mənə elə bir nəzər bəxş et ki, onun haqq və həqiqəti məni Sənə yaxınlaşdırsın.

(ardı var)